หมอจ๋าเจอกัน…เพราะ “อโรคยาปาร์ตี้” เลยนะนั่น

 

คืนนี้ “เป็นต่อ-เจาะใจ-ตาสว่าง” ดูจืดชืด ไม่น่าสนใจไปถนัดตา

เพราะจิตใจเจ้าหนูเป็นกังวล (เล็กๆ) หลังจากตั้งใจดู “อโรคยา…ปาร์ตี้ไมีโรค”

ดูทีไร รู้สึกจะเข้าข่ายป่วยไข้ตามทุกที เข้าข่ายอุปทานตลอด -_-”

แต่เรื่องราวของคืนวันพฤหัสนี้…ว่าด้วยโรคของ “ผู้หญิง” (อีกแล้ว)

ยกเรื่องโรคภายในร่างกายของผู้หญิงมาเป็นตัวอย่างทีไร เจ้าหนูดูไปก็หวั่นๆ ใจตาม โดยเฉพาะอาการผิดปกติทางด้านฮอร์โมน ที่เราแทบไม่มีโอกาสสังเกตความ

ผิดปกติได้เลย หรือผิดปกติแหละ แต่เราก็คิดว่าเล็กน้อยเกินกว่าจะไปหาหมอ

อย่างหลายอาทิตย์ก่อน เรื่องมะเร็งปอด อันมีผลจากเยื่อบุมดลูกอักเสบ … มันเกี่ยวกันได้ไง (วะ) นั่นก็สร้างความสยอง (น้อยๆ ) ให้เจ้าหนูไปแล้วคราวหนึ่ง

มาคราวนี้…เจ้าหนูอาจจะได้ไปอยู่เรดโซนแบบแขกรับเชิญก็เป็นได้

“มะเร็งมดลูก”

โรคสุดฮิตของหญิงยุคนี้ !!

ส่วนใหญ่พบในผู้หญิง 45 ปีขึ้นไป ส่วน 30-45 ปีก็มีประมาณ 1.7% ต่ำกว่า 20 ปียังไม่เคยพบ…

.. แล้วไอ้ช่วง  21-29 เนี่ยหายไปไหนหว่า !?!
…แล้วเจ้าหนูจะเข้าข่าย 1 เปอร์เซ็นต์นั้นไหม??

ข้อมูลต่อมาบอกอีกว่า

50% ที่เป็นโรคนี้…ยังไม่แต่งงาน (ซึ่งเจ้าหนูอธิบายต่อเองว่า…อาจหมายถึงยังไม่มีลูก หรือยังไม่มีเพศสัมพันธ์)

และ 50% ของผู้หญิงที่เป็นโรคนี้สมบูรณ์เกิน หรือ “อ้วน” นั่นแหละ !!

— โอย ดูข้อมูลแล้ว เหมือนจะโดน 2 เด้งก็ไม่ปาน —
ยังไม่มีลูกอาจมีภาวะเยื่อบุมดลูกหนา หรือที่หนาๆ ก็อาจจะซ่อนเนื้องอกไว้ภายใน

ส่วนอ้วน
เกี่ยวอะไรกับมะเร็งปากมดลูกหว่า (แถมเผลอๆ เป็นมะเร็งเต้านมด้วย)
เพิ่งรู้ว่า “ไขมัน” ในร่างกายก็มีส่วนผลิตเอสโตรเจน (ฮอร์โมนเพศหญิง) ยิ่งมีไขมันมาก ฮอร์โมนนี้ก็มีมาก…

ดังนั้นเมื่อมีเอสโตรเจนมากเกินก็จะทำให้ผนังมดลูกหนา หรือเกิดเนื้องอกผิดปกติ ทั้งในโพรงมดลูก และเต้านมได้ (อันนี้เจ้าหนูสรุปรวบยอดไปเลย)

ข้อมูลในรายการมาจากโรงพยาบาลพญาไท ซึ่งเป็นสปอนเซอร์ตรวจแขกรับเชิญ และมีคุณหมอมาอธิบาย

แต่พอค้นดูในเน็ต เว็บให้ความรู้สุขภาพหลายๆ แห่งก็บอกว่า สาวที่เสี่ยงคือ 25 ขึ้นไป…

ส่วนลักษณะอาการก็บอกมาคล้ายๆ กัน ..ปัสสาวะยาก-เจ็บ, เจ็บช่องท้อง, เลือดออกบริเวณช่องคลอดทั้งที่ไม่มีประจำเดือน

และแน่นอนว่าประจำเดือนต้องมาผิดปกติ

ประการหลังนี่ สาวๆ ส่วนใหญ่น่าจะคุ้นเคยกันดี

แต่ที่สร้างความกังวลให้เจ้าหนูคือ…
เมื่อ 5 ปีก่อนหนูเคยไปอัลตราซาวนด์เจอก้อนน้อยๆ ในมดลูก (ตอนนั้นปวดท้องเลยไปหาหมอ) แต่หมอว่าก้อนมันเล็กอยู่ เลยให้กินยาสลายก้อน ทำอยู่ปีนึง

หมอบอกว่าก้อนหายแล้ว

… แต่หนูก็ไม่เคยกลับไปตรวจแถวจุดเกิดเหตุนั่นเลย !!

เพราะโรงพยาบาลที่หนูไปรักษาแต่ทีแรก ใช้ตามสิทธิประกันสังคม เป็นโรงพยาบาลเอกชนที่ดีมาก… และเพราะบริการดีไปหน่อย (มั้ง) เลยออกจากเครือข่าย

ประกันสังคมไปเสียแล้ว เลยไม่ได้รักษาต่อเนื่อง

แม้ 2-3 ปีหลังมานี่…วันนั้นของเดือนจะยังคงผิดปกติ แต่มันไม่ได้ปวดทรมานใดๆ เลย ก็เลยชะล่าใจ

ว่าจะไปตรวจซ้ำอีกรอบ “ว่าจะ” ตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจและตระหนักนัก

ชิลๆ เรื่้อยๆ คิดอยู่ว่าจะไปตรวจที่ไหนดีน้า…ช้าๆ รำไร
คิดเรื่องค่าใช้จ่าย…มันจะแพงไหม (แต่ก็ไม่เคยค้นหาข้อมูล)
แล้วถ้าไปขอตรวจหมอประกันสังคมเขาจะให้ไหม

ได้แค่คิดวนๆ งงๆ

แม่ก็บอกให้ไปตรวจ ก็ยังไม่ว่างเสียที…(หรืออีกนัยคือ ขี้เกียจ หรือลึกๆ กลัวเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ)

จนวันนี้แหละ…อโรคยาปาร์ตี้…ทำหนูมินนี่ ตื่นตาตื่นใจ อีกครั้ง
หันมาค้นๆๆ ข้อมูลมะเร็งมดลูกอีกรอบ พร้อมทั้งหาเพคเกจที่ไหนตรวจดีเวิร์กบ้าง

… ค้นไป ค้นมา ด้วยเวลาไม่กี่นาที … โรงพยาบาลที่ห่างจากเราไป 3 ป้ายรถเมล์เนี่ย เขามีโปรโมชั่นตรวจมะเร็งให้คุณผู้หญิง แบบว่าถูกเชียว และที่สำคัญก็เป็น

โรงพยาบาลที่เราไปรักษาก้อนประหลาดในท้องเนี่ยแหละ

-_-”

ว่า แล้ว คงได้เวลาไปตรวจของจริง
และคงจะต้องมีโครงการตรวจร่างกายประจำปี
ตรวจฟันทุก 6 เดือน …
และออกกำลังกายอย่างจริงจังซะแล้วไอ้หนูเอ๊ย…

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s