เท่าไหร่…

อดออม (บางส่วน) เพื่อความสุขในวันข้างหน้า (ตามที่วางแผนไว้) แต่ … คนร่วมบ้านไม่เป็นใจ ทำให้ต้องปันส่วนที่จะสร้างความสุขในวันข้างหน้า ให้มาใช้ในวันนี้ …

… ความฝันถึงวันข้างหน้า เริ่มลอยไกลห่างออกไปเรื่อยๆ ฉันควรจะหามาใส่กล่องแห่งอนาคตมากขึ้น หรือควรบอกสมาชิกถึงภาระแห่งวันข้างหน้าของฉัน

… พยายามเก็บหอมรอบริบ เพื่อจะได้ไปเปิดประสบการณ์ในโลกกว้าง แต่สมาชิกในบ้านบอกว่า … น่าจะเอางบประมาณอันนั้นมาช่วยเพิ่มปริมาณทางการศึกษาที่สูงขึ้นของเขา

ในฐานะลูกคนหัวแถว นิ่งเงียบไปพักใหญ่ และแม้แต่ ณ ตอนนี้ยังตอบไม่ได้ ว่า เงินที่เตรียมไว้เพื่อไปท่องโลก ควรจะกลายเป็นเงินเพื่อการศึกษา เพื่ออนาคตที่ดีกว่าของน้องหรือไม่

ในฐานะคนหัวแถว ควรจะรับผิดชอบคนในแถวขนาดไหนกัน ตอนแรกก็คิดว่ามากพอเท่าที่ฉันจะให้ได้ แต่ดูเหมือนว่า มันก็ไม่มากพอที่จะทำให้พวกเขาสบาย แล้วมันก็หาได้เป็นแรงที่ให้พวกเขามีกำลังใจ หรือทำอะไรที่ดีกว่า ได้มากขึ้น

ฉันไม่ได้คาดหวังอะไร แค่เพียงถูกทำให้รู้สึกว่า ฉันยังไม่น่าจะดีพอ ทั้งๆ ที่คิดว่าพยายามให้แล้วตามอัตตภาพ แต่ก็ยังแอบถูกมองไม่ได้ว่า ยังให้ไม่เต็มที่ ฉันยังมีปัจจัยมากพอที่ใช้ไปเที่ยว ไปเล่น

ทั้งที่ ถ้าประหยัด มัธยัสถ์กว่านี้ คงมีเงินพอให้คนอีก 2 คนอยู่บ้านได้เฉยๆ และมีให้อีกคนได้เรียนโท …

ฉันเลี้ยงทุกคนไม่ได้ตลอดชีวิต แล้วฉันจำเป็นต้องสละบางส่วนของชีวิตเพื่อทุกๆ คนไหม

เท่าไหร่ ถึงจะเรียกว่าดีพอ
เมื่อไหร่ ถึงจะทำให้รู้สึกว่า มันดีพอ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s